Hofvijver

De culturele Wasstraat
een belevenis langs de snelweg

beschrijving - storyboard

Voorstel van 04-02-2002 aan Bureau Venhuizen ten behoeve van de tentoonstelling snelweg in opdracht van Rijkswaterstaat / SKOR (niet gerealiseerd)

Faciliteiten buiten de stad.
Overvolle agenda’s, moeilijk te bereiken binnensteden en dure parkeermeters. Steeds meer mensen vermijden de binnenstad.
Aan de rand van stedelijke gebieden en op verkeersknoop-punten worden in hoog tempo voorzieningen gebouwd. Op weg naar het vakantieoord wordt niet meer gepauzeerd in de rustieke dorpjes, maar kiest men voor het restaurant langs de snelweg. Shoppingmalls schieten als paddestoelen uit de grond. Even bloemen halen bij het benzinestation in plaats van bij de bloemist.

In de lijn van bovengenoemde ontwikkelingen wordt de rol van de snelweg steeds groter. Steeds meer mensen maken niet alleen gebruik van de snelweg, maar zien het ook als plek voor recreatie.

Omdat de automobilist steeds minder de snelweg verlaat en moeilijker de overvolle steden kan bezoeken komt er steeds meer vraag naar cultuurvoorzieningen op makkelijk bereikbare plaatsen die door een groot publiek worden bezocht.

De Culturele Wasstraat: het mobiele museum
Harkes/Ten Wolde stellen voor een voorziening te maken langs de snelweg waar de bezoeker naast het versterken van de inwendige mens en het wassen van de auto, een “Culturele wasbeurt” kan krijgen.

De bezoeker rijdt een mobiel “museum” in, dat wordt opgesteld langs de snelweg.

Zo’n 10 minuten waant de bezoeker zich in een concertzaal. De ruimte vult zich met beelden en sferen die associaties oproepen met oude kathedralen, met hun prachtige lichtinval, de schoonheid van museumzalen met (bewegende) schilderijen en sfeervolle dorpspleinen met klaterende fonteinen.

De bezoeker waant zich in de tuinen van Monet omringd door water en lelies, kijkt omhoog terwijl hij langzaam ronddraait in de Sixtijnse Kapel en belandt uiteindelijk bij een zonsondergang van Turner. En overal is er muziek, die je meeneemt door de beelden, soms zoet en liefelijk, soms dreigend en zwaar.

Daarna ------
Terwijl de auto zich weer mengt in het verkeer van de snelweg, blijven de beelden nog hangen. Al rijdend in het landschap dat de snelweg omringt, dringt de herkenning zich op. Alle beelden die te zien waren in de “Culturele Wasstraat” zijn opgebouwd uit beelden van de snelweg. De abstracte constructies, de voorbijflitsende landschappen, de snelheid, de dynamiek, de vrijheid, het is een ode aan onze mobiliteit. De auto is een niet meer weg te denken deel van onze identiteit en cultuur.